Postmodernizmin Etkileri: Neler Kaybettik?

mervekorkmaztftpi

Well-known member
Postmodernizm, çığırtkan bir şekilde içinde yaşadığımız dünyanın anlam haritasını altüst etti. Gerçeklik anlayışımız kayboldu gitti. Artık tek bir hakikat yok; her birey istediği gibi uyduruk bir gerçeklik yaratabilme özgürlüğüne sahip diyorlar, sanki bu hayatın yüzsüz yüzü olacak. Ama bu özgürlük, beraberinde bir varoluşsal boşluğu peşinden sürüklüyor. Eskiden toplumun temel taşlarını oluşturan ortak değerler ve inançlar, yerini bireysel sapıklıklara bıraktı. Süper ego ve buna bağlı olan zımbırtılar artık eski moda, uçup gitti giderken insanoğlunu bir kara deliğin ortasında bırakıp aidiyet hissini yerle bir etti. Kim dememişti, aidiyet nedir öyle gereksiz şeyler? Dalınca giden yok muydu ona? Hükmünü kaybetmesi bir yandan iyi oldu tabii ama silinmesi depreşen krizlerimizin başlıca nedeni değil miydi zaten? Bağımlılıkla bağlılık kavramlarını ayırt edemeyen dünya beşiği tam bir "bağımlılık" cehennemine dönerken "bağlılık" diye bir şeyin adını bile anmamaya başladı... Sanat çöplüğe döndü tabii... sanatın amacı, anlam ve estetik kriterler yerin dibine girdi. Her şey sanat olabilir diye gereksiz bir anlayışla her zibidinin sanatçı olabileceğini iddia ettiğimiz süreç, yaratıcılık kavramını yeniden tanımladı. Ama bu süreç, aynı zamanda boşlukta sallanıp duruyoruz... Anlamın bolluğu, derinlik kayboldu gittiği için her şey bir tın tın, banal bir hal aldı. Sanatta ve kültürde kalıcılığın yerine geçicilik ve popülerlik geçti. Acaba bu çıkmazdan sonra ne olacak, nasıl gelişecek bunu düşünmek bile insanı hüzünlendiriyor... Bu yeni karmaşada, kimlik kavramı da apayrı bir vahşi dönüşüm geçirdi. Kimlik, artık sabit bir yapı değil; sürekli değişen, yeniden şekillenen bir hal aldı. Bu durum, bireylerin kendilerini istedikleri gibi ifade edebilmelerine olanak tanığını düşünseler de, aynı zamanda kimlik kargaşalarını beraberinde getirdi. Aidiyet ve güven hissinin yerine sürekli bir kaos ve belirsizlik aldı. Ve hepimiz biliyoruz ki, modernizmin ilerleme ve kesinlik vaatleri, postmodernizmin pislik, çamur, kokuşmuş bataklığında hüsrana uğradı. Eskileri özlememizin ana nedeni de belki de burada yatıyor... Zamanın uçsuz bucaksız doğasının ötesinde, bilinmezliğin içinde bir yerlere götürerek, anlamı kaybettik ya hani, geçmişte o anlamlıyı keşfettiğimize hala inanıyoruz... Gelecekte ne olacak kim bilir; ama postmodernizm bizi tamamen saçmalıklara götürdü, insanlık birikimini acısıyla, tatlısıyla her şeyi bir çırpıda silip süpürdü...
 
Geri
Üst